علاقية ( al qiyat ) ا . ع . پاژنامه و لقب . ج : علاقى . علاقية ( al qiyat ) ص . ع . رجل علاقية : مردى كه تا چنگ به چيزى نزند دست از وى باز ندارد . علاك ( al k ) و ( ol k ) ا . ع . چيزى كه اندك خائيده شود . و درختى حجازى . و ما ذاق علاكا : نچشيده است چيزى . و كذلك ما ذاق علاكا . علاك ( all k ) ا . ع . صمغ فروش . علاكد ( ol ked ) ا . ع . شير دفزك شده و ستبر . علاكم ( al kem ) ا . ع . شتران بزرگ . علاكم ( al kem ) ع . ج . علاكم . و ج . علكم . علاكم ( al kem ) ا . ع . استوار اندام از شتر و جز آن . ج : علاكم . و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . علال ( el l ) ا . ع . دوشيدن شتر در ميانه روز . علالا ( al l ) ا . پ . بانگ و شور و غوغا و كنايه و حرف پهلودار . و تشنيع . علالة ( ol lat ) ا . ع . آنچه بوى بهانه كنند و عذر آورند . و شترى كه پس از دوشيدن فيقهء نخستين دوشند . و دوشيدگى شتر در ميانهء روز . و باقى ماندهء هر چيزى . و باقى ماندهء شير در پستان . و بقيهء قوت پير . علاله ( ol le ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شخص تحصيل علم كرده . و معلم مدرسه . علالى ( al liyy ) ع . ج . علية . علام ( al m ) ع . ج . علامة . علام ( el m ) ع . ج . علم . علام ( ol m ) ا . ع . چرغ و باشه . علام ( al ma ) ع . مخفف على ما يعنى بر چه و بر كدام . علام ( all m ) ص . ع . نيك دانا . و كسى كه داناى بانساب مردمان بود . علام ( all m ) ا . ع . از اعلام است . علام ( ell m ) م . ع . علمته العلم تعليما و علاما : آموزانيدم به او علم را . و نيز علام : آگاهانيدن . علام ( oll m ) ا . ع . چرغ و باشه . و حنا . علام ( oll m ) ص . ع . نيك دانا و عارف بانساب مردمان . و ج . عالم . علامات ( al m t ) ع . ج . علامة . علامات ( al m t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشانها . و علامتها . و هر چيزى كه دلالت بر چيزى كند و از آن خبر دهد . و هر چيزى كه نشان چيزى باشد . علامة ( al mat ) ا . ع . نشان . ج : علام . و حد فاصل ميان دو زمين . و نشانى كه در راه براى راهنمونى برپا سازند . ج : علامات . علامت ( al mat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشان . و اثر . و داغ . و رسم . و هر آنچه بر چيزى دلالت كند و از آن خبر دهد و آن را بشناساند . و نشانى كه لشكريان بر پوشاك خود مىگذارند تا بدان شناخته شوند . و علم و رايت . و نشانى كه صنعتگر بر روى صنعت خود گذارد كه تغمه نيز گويند . علامة ( all mat ) ص . ع . نيك دانا و آگاه بانساب مردمان ، و التاء لتاكيد المبالغة . علامة ( oll mat ) ا . ع . گمان برد نگاه چيزى . و آنچه بدان بر چيزى راه يابند و بر آن استدلال كنند . علامدة ( al medat ) ع . ج . علماد و علمادة . علامض ( ol mez ) ص . ع . رجل علامض : مردى كه صحبت ويرا ناخوش دارند . و مرد كاهل و گران . علامه ( al mah ) ع . مخف على ما يعنى بر چه و بر كدام . علامه ( all me ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيك دانا و آگاه و واقف بر هر علمى . علامى ( all mi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرد دانا و بسيار باهوش . و لقبى كه اكبر شاه پادشاه هند بوزير خود ابو الفضل داده بود . علامى ( ol miyy ) ص . ع . سبكروح تيز فهم . علاميد ( al mid ) ع . ج . علماد و علمادة . علان ( el n ) م . ع . معالنة و با هم آشكارا و هويدا نمودن . يق : عالنه معالنة و علانا . و عالن اليه الامر : اظهار كرد بسوى او آن كار را . علان ( all n ) ص . ع . مرد نادان . علانة ( all nat ) ص . ع . زن نادان . علاند ( al ned ) ع . ج . علندى . علانون ( al nuna ) ع . ج . علانية . علانى ( al niyy ) ص . ع . رجل علانى : مرد معروف و مشهور كار . ج : علانيون . علانية ( al niyat ) ا . ع . هويدائى و آشكارائى ضد پنهانى و ستر . علانية ( al niyat ) ص . ع . رجل علانية : مرد مشهور و معروف كار . ج : علانون . علانية ( al niyat ) م . ع . علن علنا و علونا و علانية . مر . علن . علانية ( al niyatan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور آشكارا و هويدا و برملا و آشكارا . و سرا و علانية : هم بطور پنهان و هم بطور آشكارا و در پنهان و آشكارا . علانيه ( al niye ) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - هويدا و آشكارا و برملا و در حضور مردمان . و علانيه كردن : ظاهر و آشكار كردن . و كارى را برملا كردن . و